Odwęglanie Spawania Kuźniczego

Gdy stal jest podgrzewana do temperatury austenizacji, węgiel zaczyna dyfundować przez żelazo. Im wyższa temperatura, tym większa szybkość dyfuzji. ​​W tak wysokich temperaturach węgiel łatwo łączy się z tlenem, tworząc dwutlenek węgla, więc węgiel może łatwo dyfundować ze stali do otaczającego powietrza. Pod koniec pracy kowalskiej stal będzie miała niższą zawartość węgla niż przed podgrzaniem. Dlatego większość operacji kowalskich wykonuje się tak szybko, jak to możliwe, aby zmniejszyć odwęglenie, zapobiegając zbytniemu zmiękczeniu stali.
Aby uzyskać odpowiednią twardość gotowego produktu, kowal zazwyczaj zaczyna od stali, która ma zawartość węgla wyższą niż pożądana. W starożytności kucie często zaczynało się od stali, która miała zawartość węgla znacznie za wysoką do normalnego użytku. Większość starożytnych procesów kucia-spawania zaczynała się od stali nadeutektoidalnej, zawierającej zawartość węgla czasami znacznie przekraczającą 1,0%. Stale nadeutektoidalne są zazwyczaj zbyt kruche, aby nadawać się do użytku w gotowym produkcie, ale pod koniec kucia stal miała zazwyczaj wysoką zawartość węgla, wahającą się od 0.8% (eutektoidalna stal narzędziowa) do 0.5% (podeutektoidalna stal sprężynowa).