Ekstruzja to proces stosowany do tworzenia obiektów o ustalonym profilu przekroju poprzecznego. Materiał jest przepychany przez matrycę o pożądanym przekroju poprzecznym. Dwiema głównymi zaletami tego procesu w porównaniu z innymi procesami produkcyjnymi są jego zdolność do tworzenia bardzo złożonych przekrojów poprzecznych oraz do obróbki materiałów, które są kruche, ponieważ materiał napotyka jedynie naprężenia ściskające i ścinające. Tworzy również części o doskonałym wykończeniu powierzchni.
Ciągnienie jest podobnym procesem, który wykorzystuje wytrzymałość materiału na rozciąganie, aby przeciągnąć go przez matrycę. Ogranicza to ilość zmian, które można wykonać w jednym kroku, więc ogranicza się do prostszych kształtów i zwykle potrzebnych jest wiele etapów. Ciągnienie jest głównym sposobem produkcji drutu. Pręty i rury metalowe są również często ciągnione.
Ekstruzja może być ciągła (teoretycznie produkująca nieskończenie długi materiał) lub półciągła (produkująca wiele kawałków). Proces ekstruzji może być wykonywany z materiałem gorącym lub zimnym. Do powszechnie wytłaczanych materiałów należą metale, polimery, ceramika, beton, ciastolina i artykuły spożywcze. Produkty ekstruzji są ogólnie nazywane „ekstrudatami”.
Pustych wnęk w wytłaczanym materiale nie można wytworzyć za pomocą prostej płaskiej matrycy do wytłaczania, ponieważ nie byłoby sposobu na podparcie środkowej bariery matrycy. Zamiast tego matryca przyjmuje kształt bloku z głębokością, zaczynając najpierw od profilu kształtu, który podtrzymuje sekcję środkową. Następnie kształt matrycy zmienia się wewnętrznie wzdłuż swojej długości w kształt końcowy, przy czym zawieszone elementy środkowe są podparte z tyłu matrycy. Materiał przepływa wokół podpór i łączy się ze sobą, aby utworzyć pożądany zamknięty kształt.
Proces wytłaczania metali może również zwiększyć wytrzymałość materiału.
