Elektroda spawalnicza jest kluczowym elementem procesu spawania. Jest to materiał wypełniający używany do łączenia ze sobą dwóch lub więcej kawałków metalu. Elektroda składa się zazwyczaj z metalowego drutu otoczonego topnikiem.
Drut z rdzeniem metalowym służy jako główne źródło metalu wypełniającego. Topi się podczas operacji spawania i wypełnia szczelinę pomiędzy łączonymi metalami nieszlachetnymi, tworząc mocne i ciągłe połączenie. Skład drutu rdzeniowego może się różnić w zależności od konkretnego zastosowania spawania i rodzaju spawanych metali. Na przykład do spawania stali miękkiej można zastosować drut z rdzeniem ze stali węglowej, natomiast do spawania stali nierdzewnej wymagana jest elektroda z rdzeniem ze stali nierdzewnej.
Powłoka topnikowa na elektrodzie spawalniczej spełnia wiele ważnych funkcji. Po pierwsze, pomaga chronić stopione jeziorko spawalnicze przed zanieczyszczeniami atmosferycznymi. Gdy elektroda topi się, topnik topi się i tworzy osłonę gazową wokół obszaru spoiny, zapobiegając reakcji tlenu, azotu i innych gazów ze stopionym metalem i powodując defekty, takie jak porowatość lub kruchość. Po drugie, topnik może również działać jako odtleniacz, usuwając zanieczyszczenia z metalu spoiny i poprawiając jego jakość. Dodatkowo powłoka topnikowa może wpływać na właściwości łuku, takie jak jego stabilność i penetracja. Może również wpływać na kształt i wygląd ściegu spoiny.
Dostępne są różne typy elektrod spawalniczych, każda przeznaczona do określonych procedur spawania i kombinacji metali. Na przykład podczas spawania łukowego elektrodą metalową w osłonie (SMAW), powszechnie znanego jako spawanie otulone, stosuje się szeroką gamę elektrod do spawania różnych metali nieszlachetnych i pozycji spawania. Niektóre elektrody są przeznaczone do spawania w pozycji płaskiej, inne nadają się do spawania pionowego lub nad głową.
