Hardfacting, jako kluczowy proces zwiększania odporności na zużycie i żywotność części metalowych, nie tylko opiera się na odpowiednich materiałach twardowych i technikach spawania, ale ma również surowe wymagania dotyczące stosowanego gazu ochronnego. Wybór gazu ochronnego bezpośrednio wpływa na jakość warstwy twardej, w tym jego siły wiązania, jednolitości i odporności na defekty, takie jak porowatość i pęknięcia. Więc jaki gaz jest używany do twardego ustalenia? Przejrzyjmy szczegółowo.
Podstawową funkcją gazu ochronnego w twardym zakresie jest izolowanie stopionej puli od powietrza. Podczas procesu twardego ustalenia wysoka temperatura powoduje wysoce reaktywne metal, który jest bardzo reaktywny i łatwo jest reakcja z tlenem, azotem i wodorem w powietrzu, powodując wady takie jak tlenki, azotki i pory w twardej warstwie, które poważnie zmniejszają wydajność części twardej. Dlatego gaz ochronny musi mieć dobrą bezwładność lub odpowiednią reaktywność, aby utworzyć stabilną atmosferę ochronną wokół stopionej puli.
Argon jest jednym z najczęściej stosowanych gazów ochronnych w twardym zakresie. Jako gaz obojętny Argon nie reaguje z stopionym metalem, co może skutecznie zapobiec zanieczyszczeniu stopionego puli przez powietrze. Ma wysoką gęstość, która może tworzyć gęstą warstwę ochronną na powierzchni stopionej puli, a jej działanie ochronne jest stabilne. Argon jest szczególnie odpowiedni do twardego ustalenia metali żelaznych nie -, takich jak aluminium i miedź, a także niektóre wysokie stale aluminiowe -. Na przykład, gdy twarde części stopu aluminium, użycie argonu jako gazu ochronnego może uniknąć tworzenia tlenku glinu na powierzchni stopionej puli, zapewniając jakość wiązania między warstwą twardą a metalem podstawowym.
Dwutlenek węgla jest kolejnym powszechnie stosowanym gazem w twardym zakresie, ale rzadko jest stosowany sam i często mieszany z innymi gazami. Dwutlenek węgla jest aktywnym gazem. W przypadku stosowania w twardym zakresie może w pewnym stopniu reagować z stopionym metalem, co pomaga zmniejszyć napięcie powierzchniowe stopionego metalu, poprawić płynność stopionego puli i uczynić warstwę mocniejszą. Jednak jeśli dwutlenek węgla jest stosowany sam, może powodować nadmierne utlenianie stopionego metalu, co powoduje wzrost tlenków w warstwie twardej. Dlatego zwykle jest mieszany z argonem, aby utworzyć argon - dwutlenek węgla.
Argon - Dwutlenek węgla Gas mieszany jest szeroko stosowanym gazem ochronnym w twardym obróbce stali węglowej i niskiej stali stopowej-. Wspólny współczynnik mieszania wynosi 80% argonu i 20% dwutlenku węgla, ale można go również dostosować zgodnie z konkretnymi wymaganiami o twardej sytuacji. Ten mieszany gaz łączy zalety argonu i dwutlenku węgla: Argon zapewnia stabilne działanie ochronne, a dwutlenek węgla poprawia płynność stopionej puli. Może nie tylko zapobiec utlenianiu stopionego metalu, ale także zapewnić, że warstwa twardej ma dobrą siłę formowania i wiązania. Na przykład, w twardym zakresie maszyn rolniczych wykonanych ze stali stopowej niskiej -, stosowanie tego mieszanego gazu może uzyskać warstwę twardej o jednolitej grubości i silnej odporności na zużycie.
W niektórych specjalnych scenariuszach o twardym zakresie, takich jak twarde oddziaływanie wysokiego - żeliwa chromu lub inne materiały stopowe o wysokim -, które są wrażliwe na azot, czysty argon jest zwykle pierwszym wyborem. Ponieważ azot w powietrzu lub w innych gazach może reagować z chromem w stopniu, tworząc azotki chromowe, co zmniejszy odporność na korozję i odporność na twardą warstwę. W tej chwili użycie wysokiej - czystości argon (czystość powyżej 99,99%) może zminimalizować wtargnięcie azotu, zapewniając wydajność warstwy twardej.
Ponadto, w przypadku procesów twardego o wyższych wymaganiach dotyczących twardości i odporności na zużycie warstwy twardej, takich jak mocne oddziaływanie części maszyn wydobywczych, do gazu mieszanego dwutlenku węgla można dodać niewielką ilość tlenu. Dodanie tlenu może dodatkowo poprawić płynność stopionego metalu, zmniejszyć występowanie wad, takich jak podcięcie, i uczynić warstwę mocniejszą. Jednak ilość dodanego tlenu musi być ściśle kontrolowana, zwykle nie przekracza 5%, w przeciwnym razie doprowadzi to do nadmiernego utleniania.
Należy zauważyć, że wybór gazu ochronnego do twardego ustalenia nie jest ustalony. Musi wziąć pod uwagę takie czynniki, jak rodzaj metalu podstawowego, skład materiału twardego i metoda twardego. Na przykład, gdy stopy o wysokiej zawartości - można zastosować argon z niewielką ilością helu do poprawy wejścia cieplnego łuku i zapewnienia topnienia materiału twardego. W przypadku twardego ustalenia łuku metalu, ponieważ powłoka elektrody może zapewnić pewien efekt ochronny, zapotrzebowanie na zewnętrzny gaz ochronny jest stosunkowo niski, ale w przypadku twardego ustalenia łuku metalu gazowego jest szczególnie ważny.
Podsumowując, nie ma jednego - rozmiar - pasuje do - cały gaz ochronny do twardego ustalenia. Argon, Argon - Dwutlenek węgla i inne gazy mieszane o specjalnych stosunkach są typowymi wyborami. Kluczem jest wybranie odpowiedniego gazu ochronnego zgodnie z faktycznymi warunkami twardymi, aby upewnić się, że warstwa twardy ma doskonałą wydajność. Przed przeprowadzeniem twardego ustalenia konieczne jest przeprowadzenie wystarczających testów i regulacji w celu ustalenia najbardziej odpowiedniego rodzaju ochronnego gazu i parametrów.
