Zgrzewanie punktowe oporowe (RSW) to proces, w którym stykające się powierzchnie metalowe łączy się za pomocą ciepła uzyskanego w wyniku oporu stawianego prądowi elektrycznemu.
Elementy obrabiane są trzymane razem pod naciskiem wywieranym przez elektrody. Zazwyczaj arkusze mają grubość od 0.5 do 3 mm (0.020 do 0,118 cala). Proces ten wykorzystuje dwie ukształtowane elektrody ze stopu miedzi, aby skoncentrować prąd spawania w małym „punkcie” i jednocześnie zacisnąć arkusze razem. Przepuszczenie dużego prądu przez punkt spowoduje stopienie metalu i utworzenie spoiny. Atrakcyjną cechą spawania punktowego jest to, że dużo energii można dostarczyć do punktu w bardzo krótkim czasie (około 10–100 milisekund). Pozwala to na spawanie bez nadmiernego nagrzewania pozostałej części arkusza.
Ilość ciepła (energii) dostarczana do punktu jest określana przez opór między elektrodami oraz wielkość i czas trwania prądu. Ilość energii jest dobierana tak, aby odpowiadała właściwościom materiału arkusza, jego grubości i rodzajowi elektrod. Zastosowanie zbyt małej energii nie stopi metalu lub spowoduje słabe spawanie. Zastosowanie zbyt dużej energii spowoduje stopienie zbyt dużej ilości metalu, wyrzucenie stopionego materiału i powstanie otworu zamiast spawu. Inną cechą spawania punktowego jest to, że energię dostarczaną do punktu można kontrolować, aby uzyskać niezawodne spawy.





