Wybór właściwej pozycji spawania zależy od kształtu obrabiania, jego wielkości, dostępności złącza i rodzaju spoiny, którą musisz utworzyć. Pozycje spawania są zdefiniowane przez kąt połączenia w stosunku do ziemi, a każda z nich ma określone techniki w celu zapewnienia silnych, czystych spoin. Dopasowując pozycję do ograniczeń projektu, unikniesz typowych problemów, takich jak sprysk, nierównomierne fuzja lub słabe stawy. Oto jak zdecydować.
Najpierw zrozum podstawowe pozycje spawania. Pozycje spawania są klasyfikowane na podstawie orientacji złącza, a każda z nich jest oznaczona w celu opisania kąta spoiny:
Płaska pozycja: Złącze leży poziomo, a pula spoiny znajduje się grawitacja - zasilana w złączu. Jest to najłatwiejsza pozycja, ponieważ grawitacja pomaga płynnie stopić się metalu do szczeliny, zmniejszając ryzyko kroplania lub nierównomierną fuzję.
Pozycja pozioma: Złącze jest pionowe, ale spoina jest wytwarzana poziomo na nim (np. Spawanie poziomego szwu na pionowej ścianie). Grawitacja działa tutaj, ciągnąc stopiony metal w dół, więc musisz kontrolować prędkość, aby uniknąć zwiotczania.
Pozycja pionowa: Złącze jest pionowe, a spoina jest wykonana w górę lub w dół wzdłuż niego. Spawanie pionowe (wspinaczka) buduje ciepło w celu lepszej penetracji, podczas gdy w dół (zejście) jest szybszy, ale bardziej ryzykowny dla Burn - na cienkim metalu.
Pozycja narzutowa: Złącze jest nad twoją głową i spawasz się w górę. Gravity odciąga stopiony metal od stawu, dzięki czemu jest najtrudniejszą pozycją -
Zacznij od płaskiej pozycji, gdy tylko jest to możliwe. Płaska pozycja jest domyślnym wyborem dla większości projektów, ponieważ jest najbardziej wybaczająca. Działa dla wszystkich typów połączeń (tyłek, okrążenie, t -) i metali, od cienkiej stali po grubej płytki. Użyj go, gdy możesz ustawić przedmiot obrabiany poziomo -, na przykład spawanie wspornika stalowego na stadium warsztatowym lub płaskim szwie na ramie stołu. Płaska pozycja pozwala używać wyższych ustawień ciepła w celu lepszej penetracji bez martwienia się o kroplówki, i wytwarza spójne, silne spoiny nawet dla początkujących.
Wybierz pozycję poziomą, gdy obrabia nie może położyć się płasko. Ta pozycja jest niezbędna do pionowych konstrukcji, takich jak spawanie poziomego aparatu do pionowego słupka lub rury do ściany. Aby odnieść sukces tutaj, dostosuj swoją technikę: Trzymaj pistolet spawalniczy lub elektrodę pod kątem 15–30 stopni do złącza, przechylając lekko w górę, aby przeciwdziałać grawitacji. Poruszaj się stopniowo, ale niezbyt szybko - spowolnienie pomaga stopionemu metalowi wiązanie, zanim grawitacja go ściągnie. Użyj niższego ustawienia ciepła niż w pozycji płaskiej, aby zapobiec zwiotczeniu, i unikaj szerokich koralików spawania, które częściej opadają.
Użyj pozycji pionowej do wysokich, pionowych połączeń. Ta pozycja jest wspólna dla kolumn spawalniczych, ramek drzwi lub pionowych szwów na zbiornikach. Zdecyduj między podróżą w górę i w dół w oparciu o grubość metalu:
Spawanie pionowe w górę: Przenieś pistolet z dołu na górę. Stopniowo buduje to ciepło, zapewniając głęboką penetrację - idealne do grubego metalu (1/4 cala lub więcej) lub połączeń wymagających maksymalnej wytrzymałości. Przechyl pistolet w górę pod kątem 30–45 stopni, aby wepchnąć stopiony metal do stawu.
Spawanie pionowe w dół: Przejdź od góry do dołu. Jest to szybsze i działa dla cienkiego metalu (od 16 do 1/8 cala), ponieważ zmniejsza wejście ciepła i unika spalania -. Utrzymuj pistolet prawie pionowo i poruszaj się szybko, aby zapobiec zwiotczeniu.
Pozycja górna jest ostatecznością, używaną, gdy nie możesz zmienić położenia przedmiotu. Jest to powszechne w przypadku spawania pod samochodem, wewnątrz rury lub na spodzie ramy. Jest to najtrudniejsze, ponieważ grawitacja odciąga stopiony metal od stawu, więc skup się na kontroli:
Użyj niskiego do średniego ognia, aby pula spoiny mała i możliwa do zarządzania - duże pule kapały, zanim się zestali.
Przechyl pistolet lub elektrodę pod kątem 10–15 stopni w kierunku podróży i poruszaj się powoli, aby pozwolić metalowi wiązać.
Użyj mniejszego przewodu lub elektrody wypełniającego (np. 0,035 cala dla MIG), aby uniknąć tworzenia nadmiaru stopionego metalu.
Rozważ rozmiar i wagę przedmiotu. Małe, lekkie elementy można często zmienić położenie na płaską pozycję - zaciska je na tabelę spawalniczą, aby utrzymać je w poziomie. Duże, ciężkie obrabiarki (takie jak stalowe wiązki strukturalne lub zbiorniki przemysłowe) mogą wymagać spawania poziomego, pionowego lub napowietrznego, ponieważ ich poruszanie nie jest możliwe. W takich przypadkach ćwicz wcześniej pozycję na złomie, aby poczuć technikę.
Współczynnik wspólnego rodzaju i dostępności. Niektóre stawy są trudniejsze do spawania w niektórych pozycjach:
Połączenia tyłka(Dwa płaskie elementy połączone Edge - do - krawędź) działają dobrze we wszystkich pozycjach, ale są najłatwiejsze w pozycji płaskiej.
T - połączenia(Jeden kawałek przyspawany prostopadle do innego) Potrzebujesz dodatkowej ostrożności w pozycjach poziomych lub pionowych - skupienie się na łączeniu obu stron stawu, aby uniknąć słabych punktów.
Złącze narożne(Dwa elementy tworzące kąt 90 stopni) są trudniejsze w pozycjach górnych; Użyj mniejszego koralika i wolniej, aby zapewnić fuzję.
Jeśli złącze jest trudne do osiągnięcia - jak w rurce lub między dwoma ciasnymi aparatami ortodontycznymi -, ustal priorytety dostępności nad idealnym pozycjonowaniem. Lekko niedoskonała płaska spoina w ciasnej przestrzeni jest lepsza niż niechlujna pionowa spoina, która nie ma stawu.
Dopasuj pozycję do poziomu umiejętności. Początkujący powinni trzymać się płaskiej pozycji, dopóki nie opanują kontroli łuku i kształtu koralików. Po wygodnym spawaniu poziomym, a następnie pionowym, a na końcu nad głową. Pośpieszanie, aby zająć się trudnymi pozycjami bez praktyki, prowadzi do słabych spoin, rozprysków i frustracji.
Podsumowując, wybierz płaską pozycję, gdy tylko jest to możliwe, aby uzyskać najłatwiejsze, najsilniejsze wyniki. Użyj pozycji poziomych lub pionowych dla konstrukcji pionowych, a spawanie napowietrzne, gdy repozycjonowanie jest niemożliwe. Dostosuj swoją technikę - ciepło, prędkość i kąt pistoletu -, aby przeciwdziałać grawitacji w pozycjach non - i ćwicz na złomie, aby zbudować pewność siebie. Priorytetowo traktując najbardziej stabilną pozycję dla twojego przedmiotu obrabianego, przygotujesz się na udane, trwałe spoiny.





