Spawanie jest lokalnym procesem szybkiego nagrzewania i chłodzenia. Strefa spawania nie może się swobodnie rozszerzać i kurczyć z powodu ograniczeń otaczającego korpusu przedmiotu obrabianego. Po schłodzeniu w spoinie wystąpią naprężenia spawalnicze i odkształcenia. Ważne produkty muszą eliminować naprężenia spawalnicze i korygować odkształcenia spawalnicze po spawaniu.
Nowoczesna technologia spawania umożliwia spawanie spoin, które nie mają żadnych wad wewnętrznych i zewnętrznych, a których właściwości mechaniczne są równe lub nawet wyższe niż właściwości łączonego korpusu. Wzajemne położenie spawanych korpusów w przestrzeni nazywa się spoiną. Wytrzymałość spoiny zależy nie tylko od jakości spoiny, ale także od jej geometrii, rozmiaru, siły i warunków pracy. Podstawowe formy spoin obejmują spoiny czołowe, spoiny zakładkowe, spoiny T (spoiny ortogonalne) i spoiny narożne.
Kształt przekroju spoiny czołowej jest określany przez grubość spawanego korpusu przed spawaniem i kształt rowka dwóch połączeń. Podczas spawania grubych blach stalowych, rowki o różnych kształtach są wykonywane na połączeniu w celu penetracji, tak aby pręt spawalniczy lub drut mogły być podawane łatwiej. Kształty rowków obejmują jednostronny rowek spawalniczy i dwustronny rowek spawalniczy. Wybierając kształt rowka, oprócz zapewnienia penetracji spoiny, należy wziąć pod uwagę takie czynniki, jak wygodne spawanie, niewielka ilość spoiwa, niewielkie odkształcenie spawania i niski koszt obróbki rowka.
Gdy dwie stalowe płyty o różnych grubościach są łączone na styk, aby uniknąć silnej koncentracji naprężeń spowodowanej przez gwałtowne zmiany w przekrojach poprzecznych, grubsze krawędzie płyt są często stopniowo pocieniane, aby uzyskać tę samą grubość na obu krawędziach połączenia. Wytrzymałość statyczna i wytrzymałość zmęczeniowa połączeń na styk są wyższe niż w przypadku innych połączeń. W przypadku połączeń, które działają pod obciążeniami zmiennymi lub udarowymi lub w zbiornikach niskotemperaturowych i wysokociśnieniowych, często preferowane jest spawanie połączeń na styk.
Przygotowanie przed spawaniem złączy zakładkowych jest proste, łatwe w montażu, a odkształcenie spawalnicze i naprężenia szczątkowe są niewielkie, dlatego często stosuje się je przy montażu złączy i nieistotnych konstrukcji na placu budowy. Ogólnie rzecz biorąc, złącza zakładkowe nie nadają się do pracy w takich warunkach, jak obciążenia zmienne, media korozyjne oraz wysokie lub niskie temperatury.
Zastosowanie złączy T i kątowych wynika zazwyczaj z potrzeb konstrukcyjnych. Charakterystyka robocza niekompletnego spoiny pachwinowej na złączu T jest podobna do spoiny pachwinowej złącza zakładkowego. Gdy spoina jest prostopadła do kierunku siły zewnętrznej, staje się ona przednią spoiną pachwinową. W tym momencie kształt powierzchni spoiny spowoduje różne stopnie koncentracji naprężeń; siła spoiny pachwinowej jest podobna do siły spoin czołowych.
Złącze narożne ma niską nośność i zazwyczaj nie jest stosowane samodzielnie. Można je poprawić tylko wtedy, gdy spoina jest przebita lub gdy wewnątrz i na zewnątrz występują spoiny pachwinowe. Jest ono najczęściej stosowane w narożnikach zamkniętych konstrukcji.
Produkty spawane są lżejsze niż części nitowane, odlewy i odkuwki, co może zmniejszyć ich własną wagę i zaoszczędzić energię dla pojazdów transportowych. Spawanie ma dobre właściwości uszczelniające i nadaje się do produkcji różnych typów pojemników. Opracowanie technologii obróbki połączeń w celu połączenia spawania z kuciem i odlewaniem, co może produkować duże, ekonomiczne i rozsądne konstrukcje odlewane-spawane i konstrukcje kute-spawane o wysokich korzyściach ekonomicznych. Zastosowanie technologii spawania może skutecznie wykorzystywać materiały, a konstrukcja spawana może wykorzystywać materiały o różnych właściwościach w różnych częściach i w pełni wykorzystywać zalety różnych materiałów w celu osiągnięcia oszczędności i wysokiej jakości. Spawanie stało się niezbędną i coraz ważniejszą metodą przetwarzania we współczesnym przemyśle.
