Gdzie na ciele umieszczane są elektrody?

W diagnozie medycznej i monitorowaniu zdrowia elektrody umieszczone na ludzkim ciele odgrywają kluczową rolę w gromadzeniu biologicznych sygnałów elektrycznych. Ich umieszczenie nie jest losowe, ale jest określane przez rodzaj sygnału, który ma zostać wykryty, cel badania i wymagania standardów medycznych. Rozsądne umieszczanie elektrody może zapewnić dokładność i stabilność gromadzenia sygnałów, zapewniając niezawodne podstawy do diagnozy klinicznej. Weźmy wspólne badania lekarskie jako przykłady, aby zrozumieć, gdzie na ciele umieszczane są elektrody.
Elektrody do elektrokardiogramu (EKG)
EKG wykrywa aktywność elektryczną serca, a umieszczenie jego elektrod jest zgodne z ścisłymi standardami, aby kompleksowo odzwierciedlać zmiany elektryczne serca pod różnymi kątami.
Istnieją dwa główne rodzaje elektrod EKG: elektrody kończyn i elektrody klatki piersiowej. Elektrody kończyn są zwykle umieszczane na kończynach. W szczególności prawe ramię (RA) jest umieszczane po wewnętrznej stronie prawego ramienia, około 3 - 5 cm nad złączem łokci; Elektroda lewego ramienia (LA) jest umieszczana symetrycznie po wewnętrznej stronie lewego ramienia; Elektrody prawej nogi (RL) i lewej nogi (LL) są umieszczane odpowiednio po wewnętrznych bokach prawej i lewej dolnej nogi, nad złączami kostki. Te elektrody kończyn tworzą standardowy układ ołowiu, który może rejestrować zmiany potencjału elektrycznego między różnymi kończynami.
Elektrody klatki piersiowej są bardziej krytyczne dla obserwacji aktywności elektrycznej przedniej ściany serca i ściany bocznej. Zwykle istnieje 6 elektrod klatki piersiowej, oznaczonych jako V1 do V6. V1 umieszcza się w czwartej przestrzeni międzyżebrowej na prawej granicy mostkowej; V2 znajduje się w czwartej przestrzeni międzyżebrowej na lewej granicy mostkowej; V3 jest w połowie drogi między V2 i V4; V4 znajduje się w piątej przestrzeni międzyżebrowej na linii środkowej; V5 jest na tym samym poziomie co V4, na przedniej linii pachowej; V6 jest na tym samym poziomie co V4 i V5, na linii midaksilary. Umieszczenie to pozwala lekarzom wyraźnie obserwować aktywność elektryczną różnych części serca, co ma ogromne znaczenie dla diagnozowania zawału mięśnia sercowego i arytmii.
Należy zauważyć, że podczas umieszczania elektrod EKG skóra w miejscu umieszczania należy wyczyścić w celu usunięcia oleju i potu, a czasem papier ścierny jest używany do delikatnego polerowania skóry w celu zmniejszenia odporności na skórę i zapewnienia dobrego przewodzenia sygnału.
Elektrody do elektroencefalogramu (EEG)
EEG wykrywa aktywność elektryczną mózgu, a umieszczenie jego elektrod opiera się na międzynarodowym systemie 10 - 20, który jest znormalizowaną metodą umieszczania elektrody. Ta metoda wykorzystuje odsetek odległości między określonymi anatomicznymi punktami orientacyjnymi na skórze głowy jako podstawy umieszczania elektrody, zapewniając spójność i porównywalność danych EEG.
Kluczowe anatomiczne punkty orientacyjne dla umieszczania elektrody EEG obejmują nasion (punkt środkowy między brwiami), inion (widoczny punkt z tyłu czaszki) i punkty przedwcześnie (przed kanałami słuchowymi). Elektrody są ułożone wzdłuż linii łączących te punkty orientacyjne. Na przykład elektrody FP1 i FP2 znajdują się nad lewą i prawą brwiami, odpowiadającymi płata przedczołowego; Elektrody F3 i F4 znajdują się w lewym i prawym przednim regionach; Elektrody C3 i C4 znajdują się w lewym i prawym środkowym regionach (odpowiadających kory silnikowej); Elektrody P3 i P4 znajdują się w lewym i prawym regionach ciemieniowych; Elektrody O1 i O2 znajdują się w lewym i prawym regionach potylicznych (odpowiadających kory wzrokowej); Elektrody T3 i T4 znajdują się w lewym i prawym regionach czasowych.
Liczba elektrod EEG różni się w zależności od potrzeb badania. Rutyna EEG zwykle używa elektrod 16 - 20, podczas gdy bardziej złożone badania mogą używać 32 lub 64 elektrod. Podczas umieszczania stosuje się pastę przewodzącą między elektrodą a skórę głowy, aby zapewnić dobry styk elektryczny. Włosy pacjenta muszą być rozdzielone w miejscu umieszczania elektrody, aby uniknąć włosów wpływających na sygnał.
Elektrody do elektromiografii (EMG)
EMG wykrywa aktywność elektryczną mięśni, a umieszczenie jego elektrod zależy od zbadanego mięśnia. Istnieją dwa rodzaje elektrod EMG: elektrody powierzchniowe i elektrody igły.
Elektrody powierzchniowe nie są inwazyjne nie - i zwykle są umieszczane na skórze nad mięśniem docelowym. Na przykład podczas badania biceps brachii elektroda umieszcza się na środku brzucha mięśnia bicepsów; Podczas badania czworogłowego femoris elektroda umieszcza się z przodu uda, na środku brzucha mięśnia. Odległość między dwiema elektrodami (elektrody rejestrujące) wynosi zwykle 2 - 3 cm, a elektrodę odniesienia jest umieszczana na pobliskiej koślowej pozycji (takiej jak łokieć lub kolano) w celu zmniejszenia zakłóceń.
Elektrody igieł są inwazyjne i są wstawiane bezpośrednio do brzucha mięśnia. Są one głównie stosowane do wykrywania aktywności elektrycznej poszczególnych włókien mięśniowych i są często stosowane w rozpoznaniu chorób nerwowo -mięśniowych. Umieszczenie elektrod igły wymaga dokładnego ustawienia mięśnia, zwykle pod kierunkiem wiedzy anatomicznej. Na przykład podczas badania mięśnia naramiennego elektroda igły jest wstawiana do środkowej części brzucha mięśnia.
Elektrody do monitorowania Holtera
Holter Monitoring to metoda ciągłego monitorowania EKG 24 -, a jego umieszczenie elektrody jest podobne do rutynowego EKG, ale jest bardziej uproszczone w celu ułatwienia codziennych czynności pacjenta.
Zasadniczo elektrody 3 - 5 są używane do monitorowania Holtera. Pozycje umiejscowienia są zwykle: jedna elektroda w pobliżu prawej granicy mostkowej drugiej przestrzeni międzyżebrowej, jedna w pobliżu lewej granicy mostkowej drugiej przestrzeni międzyżebrowej, jednej w piątej przestrzeni międzyżebrowej lewej linii środkowej i jednej w pobliżu procesu Xiphoid. Pozycje te mogą skutecznie rejestrować aktywność elektryczną serca, jednocześnie unikając zakłóceń ruchu pacjenta w jak największym stopniu. Elektrody są ustalane specjalnymi klebieniami, aby zapobiec im spadania podczas czynności pacjenta.
Elektrody dla przezskórnej stymulacji nerwu elektrycznego (dziesiątki)
Dziesiątki to metoda fizykoterapii, która wykorzystuje niską - impulsy częstotliwościowe do złagodzenia bólu, a jego umieszczenie elektrody opiera się głównie na miejscu bólu i rozmieszczeniu nerwów.
Jeśli ból znajduje się w okolicy lokalnej (takiej jak dolna część pleców), elektrody są umieszczane po obu stronach miejsca bólu, w odległości około 2 - 5 cm. Jeśli ból jest związany z pewnym nerwem (takim jak kulszowa), elektrody można umieścić wzdłuż ścieżki nerwu, na przykład na pośladku i tylnej części uda. W przypadku bólu stawów (takiego jak ból kolana) elektrody umieszczane są po obu stronach stawu. Kluczem jest upewnienie się, że impulsy elektryczne mogą pokryć bóle - nerwy lub mięśnie, aby osiągnąć efekt przeciwbólowy.
Podsumowując, umieszczenie elektrod na ciele zmienia się w zależności od różnych celów i metod badania. Niezależnie od tego, czy chodzi o EKG, EEG, EMG, czy inne badania, umieszczenie elektrod opiera się na anatomicznej wiedzy i standardach medycznych, aby zapewnić dokładność gromadzenia sygnałów i skuteczność leczenia. Personel medyczny wybierze odpowiednią metodę umieszczenia zgodnie z konkretną sytuacją pacjenta i wymagań badania oraz podejmie odpowiednie środki w celu zapewnienia stabilności elektrod i jakości sygnałów.