Dziesięć tabu spawania łukiem argonowo-wolframowym - Wiadomości branżowe

01 Ogólnie rzecz biorąc, podczas spawania należy unikać stosowania metody spawania prądem stałym odwrotnym
Wartość kaloryczna anody jest znacznie wyższa niż katody w spawaniu łukiem elektrycznym DC wolframu i argonu. Dlatego elektroda wolframowa nie jest łatwa do przegrzania ze względu na małą wartość kaloryczną w spawaniu dodatnim DC (spawanie dodatnie przedmiotu obrabianego). Elektroda wolframowa o tej samej średnicy może wykorzystywać większy prąd. W tym czasie ciepło przedmiotu obrabianego jest duże, głęboka penetracja jest również duża, wysoka wydajność, pojemność cieplno-elektronowa bieguna wolframu jest większa niż przedmiot obrabiany, dzięki czemu łuk jest stabilny i skoncentrowany. Dlatego większość metali (z wyjątkiem aluminium, magnezu i ich stopów) powinna być spawana za pomocą połączenia prądem stałym. Sytuacja spawania odwrotnego DC jest odwrotna do powyższej, co jest ogólnie niezalecane.
02 Współczynnik czasu przewodzenia ujemnej połowy fali w spawaniu łukiem elektrycznym prostokątnym AC z elektrodą wolframowo-argonową nie powinien być zbyt duży
Spawanie łukiem elektrycznym wolframowo-argonowym o fali prostokątnej AC można wykonać, zmieniając stosunek dodatniej i ujemnej połowy czasu prądu, aby dopasować składową stałą i dostosować siłę czyszczenia katody. Jednak odpowiedni minimalny stosunek powinien zostać wybrany zgodnie z warunkami spawania, tak aby nie tylko spełniał potrzeby czyszczenia warstwy tlenku, ale także uzyskiwał maksymalną głębokość penetracji i minimalną utratę wolframu. Chociaż stosunek jest zbyt duży, może on uzyskać słaby efekt czyszczenia katody, ale spowoduje poważne spalenie elektrody wolframowej, a jeziorko spawalnicze stanie się płytkie i szerokie, co jest niekorzystne dla spawania.
03 W przypadku zbyt dużego prądu spawania nie należy stosować stożkowej elektrody wolframowej
Gdy prąd spawania jest duży, użycie cienkiej stożkowej elektrody wolframowej spowoduje, że gęstość prądu będzie zbyt duża, co spowoduje przegrzanie i stopienie końca elektrody wolframowej i zwiększy spalanie. Jednocześnie półpunkt łuku będzie również rozciągał się na stożek zaciskowy wolframu, tak że kolumna łuku będzie wyraźnie wydłużona, niestabilność dryfu wpłynie na formowanie spoiny. Dlatego do spawania wysokim prądem należy wybrać elektrodę wolframową o większej średnicy, a jej koniec należy zeszlifować w kąt stożka tępego lub stożek z płaskim wierzchołkiem.
04 Przepływ gazu i średnica dyszy nie powinny przekraczać właściwego zakresu
W pewnych warunkach przepływ gazu i średnica dyszy mają optymalny zakres dopasowania. W przypadku ręcznego spawania łukiem argonowym odpowiednia średnica dyszy wynosi 5-20mm, gdy natężenie przepływu wynosi 5-25L/min. W tym zakresie przepływ powietrza jest zbyt mały lub średnica dyszy jest zbyt duża, co spowoduje, że sztywność przepływu powietrza będzie słaba, zdolność do wykluczenia otaczającego powietrza jest słaba, efekt ochrony nie jest dobry; Jeśli przepływ powietrza jest zbyt duży lub średnica dyszy jest zbyt mała, prędkość przepływu powietrza będzie zbyt wysoka i turbulentna, co nie tylko zmniejsza zakres ochrony, ale także powoduje, że zaangażowane powietrze zmniejsza efekt ochrony.
05 Podczas spawania w osłonie gazów ochronnych nie należy stosować nadmiernej prędkości spawania.
Wielkość prędkości spawania jest głównie określana przez grubość przedmiotu obrabianego, prąd spawania, temperaturę podgrzewania wstępnego itp., aby zapewnić wymaganą głębokość i szerokość penetracji. Jednak w przypadku automatycznego spawania z dużą prędkością należy wziąć pod uwagę wpływ prędkości spawania na efekt ochrony gazowej, dlatego nie zaleca się stosowania zbyt dużej prędkości spawania. Ponieważ prędkość spawania jest zbyt wysoka, ochronny przepływ powietrza może zostać poważnie odchylony, a skrajna część wolframu, kolumna łuku i jeziorko stopionego metalu mogą zostać wystawione na działanie powietrza, co wpłynie na efekt ochronny.
06 Odległość dyszy od obrabianego przedmiotu nie powinna być zbyt duża ani zbyt mała
Odległość od dyszy do przedmiotu obrabianego odzwierciedla względną długość i radiany elektrody. Gdy długość wydłużenia elektrody jest stała, zmiana odległości od dyszy do przedmiotu obrabianego nie tylko zmienia długość łuku, ale również zmienia stan ochrony gazowej. Jeśli odległość między dyszą a przedmiotem obrabianym zostanie zwiększona, stożkowa powierzchnia łuku zostanie powiększona, a efekt ochrony gazowej zostanie znacznie naruszony. Jednak zbyt mała odległość nie tylko wpłynie na linię widzenia, ale także ułatwi kontakt drutu wolframowego i jeziorka spawalniczego, co spowoduje wady zaciskania wolframu. Zasadniczo odległość między górną częścią dyszy a przedmiotem obrabianym wynosi od 8-14 mm.
07 Spawanie łukiem elektrycznym w osłonie argonu i wolframu nie powinno odbywać się metodą inicjowania łuku kontaktowego.
Inicjacja łuku kontaktowego, czyli bezpośrednie zwarcie między końcem bieguna wolframowego a spoiną, a następnie szybkie rozłączenie w celu zapalenia łuku. Niezawodność tej metody jest niska, biegun wolframowy łatwo się pali, a metaliczny wolfram zmieszany ze spoiną spowoduje wadę „zaciskania wolframu”. Dlatego inicjacja łuku kontaktowego ma wiele wad i nie jest łatwa w użyciu.
08 Spawanie łukiem argonowym nie powinno odbywać się przy użyciu prostego procesu spawania
Proces spawania jest zbyt prosty, łatwo o widoczne zwisy spoiny, porowatość i wady pęknięć, szczególnie w przypadku materiałów o większej tendencji do pękania termicznego. Normalny proces spawania powinien polegać na zajarzeniu łuku i jego wycofaniu w argonie, aby uniknąć utleniania elektrody wolframowej i metalu spoiny, co wpłynie na jakość spoiny. Jednocześnie metoda tłumienia prądu jest stosowana w celu zmniejszenia prądu spawania, a dopływ ciepła do jeziorka spawalniczego jest stopniowo zmniejszany, aby zapobiec pęknięciom.
09 Podczas spawania płaskiego unika się pomijania ruchów palnika
Spawanie płaskie jest łatwym do opanowania rodzajem pozycji spawalniczej, odpowiedniej do spawania ręcznego i automatycznego. Podczas spawania położenie bieguna wolframowego i przedmiotu obrabianego powinno być dokładne, a kąt pistoletu spawalniczego powinien być odpowiedni. Szczególną uwagę należy zwrócić na stabilność łuku i równomierność prędkości ruchu pistoletu spawalniczego, aby zapewnić równomierną głębokość penetracji i szerokość spoiny. Czas spawania ręcznego, aby przyjąć lewą metodę spawania, pistolet spawalniczy, aby wykonać równomierny ruch liniowy. Aby uzyskać określoną szerokość, palnik spawalniczy może się wahać na boki, ale nie skakać. Średnica drutu spawalniczego wynosi na ogół nie więcej niż 3 mm.
10. Do spawania łukiem elektrycznym z gorącym drutem w osłonie argonu i wolframu nie należy używać drutu aluminiowego ani miedzianego.
Ciepło oporowe generowane przez dodatkowe źródło zasilania w przedniej części drutu spawalniczego można podgrzać do ustalonej temperatury, aby poprawić prędkość powlekania spawalniczego. Jednak w przypadku aluminium i miedzi, ze względu na małą rezystywność, wymagane jest duże źródło zasilania grzewczego, co powoduje zbyt duże pole magnetyczne łuku i nierównomierne topienie, więc spawanie gorącym drutem nie jest łatwe w użyciu drutu aluminiowego i miedzianego.