Proces rozpoczyna się od podgrzania materiału wyjściowego (do wytłaczania na gorąco lub na ciepło). Następnie jest on ładowany do pojemnika w prasie. Za nim umieszczany jest blok pozorny, gdzie tłok naciska na materiał, aby wypchnąć go z matrycy. Następnie wytłaczany materiał jest rozciągany w celu jego wyprostowania. Jeśli wymagane są lepsze właściwości, można go poddać obróbce cieplnej lub obróbce plastycznej na zimno.
Współczynnik wytłaczania jest definiowany jako początkowa powierzchnia przekroju poprzecznego podzielona przez powierzchnię przekroju poprzecznego końcowego wytłaczania. Jedną z głównych zalet procesu wytłaczania jest to, że ten współczynnik może być bardzo duży, a jednocześnie produkować wysokiej jakości części.
Wytłaczanie na gorąco
Ekstruzja na gorąco to proces obróbki na gorąco, co oznacza, że jest wykonywana powyżej temperatury rekrystalizacji materiału, aby zapobiec utwardzaniu materiału i ułatwić przepychanie go przez matrycę. Większość wytłaczań na gorąco jest wykonywana na poziomych prasach hydraulicznych o nacisku od 230 do 11,000 ton metrycznych (250 do 12 130 ton krótkich). Ciśnienie waha się od 30 do 700 MPa (4400 do 101 500 psi), dlatego wymagane jest smarowanie, które może być olejem lub grafitem w przypadku wytłaczania w niższej temperaturze lub proszkiem szklanym w przypadku wytłaczania w wyższej temperaturze. Największą wadą tego procesu jest koszt maszyn i ich utrzymanie.
Wytłaczanie na zimno
Wytłaczanie na zimno odbywa się w temperaturze pokojowej lub zbliżonej do temperatury pokojowej. Zalety tego w porównaniu z wytłaczaniem na gorąco to brak utleniania, większa wytrzymałość dzięki obróbce na zimno, mniejsze tolerancje, lepsze wykończenie powierzchni i szybkie prędkości wytłaczania, jeśli materiał jest narażony na krótkość na gorąco.
Materiały powszechnie poddawane wytłaczaniu na zimno obejmują: ołów, cynę, aluminium, miedź, cyrkon, tytan, molibden, beryl, wanad, niob i stal.
Przykładami produktów wytwarzanych w tym procesie są: tuby składane, obudowy gaśnic, cylindry amortyzatorów i półfabrykaty przekładni.
Ekstruzja na ciepło
Ekstruzja na ciepło odbywa się powyżej temperatury pokojowej, ale poniżej temperatury rekrystalizacji materiału temperatury wahają się od 800 do 1800 stopni Fahrenheita (424 do 975 stopni). Zazwyczaj stosuje się ją w celu uzyskania właściwej równowagi wymaganych sił, ciągliwości i końcowych właściwości wytłaczania.
